پایان جشنواره فجر با موسیقی شاد و حماسی سیستان و بلوچستان

به گزارش ایسنا، در هفتمین شب از سی‌پنجمین جشنواره موسیقی فجر در شامگاه چهارشنبه (۳۰ بهمن ماه) سالن سوره میزبان گروه‌های هامون سیستان، ساحل مکران و موسیقی گلداز بود؛ سه گروهی که در اجراهای متفاوت، نوای موسیقی سیستان و بلوچستان را در پایتخت زنده نگه داشتند.

در ابتدای این اجرا، با حضور محمد اله‌یاری، مدیرکل دفتر موسیقی از سرپرست‌های این گروه‌ها تقدیر و به آنها نشان هنری اهدا شد.

گروه اول به رهبری حبیب‌الله قادر آتشگر به روی صحنه آمدند و موسیقی‌های شاد سیستانی را نواختند که با استقبال حاضران همراه بود. اما گروه دوم به سرپرستی اسحاق بلوچ‌نسب آهنگ‌های حماسی اجرا کردند و از ریتم شاد فاصله گرفتند.

گروه موسیقی گلداز که اجرای سوم شامگاه چهارشنبه را برعهده داشت، با نواختن قطعاتی شاد، بار دیگر فضای سالن را تغییر داد و شب سیستان و بلوچستان را شاد به پایان رساندند.

مراسم اختتامیه سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر  فردا (پنجشنبه_ یکم اسفند ماه) برگزار می‌شود.

انتهای پیام

ششمین شب سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر

در ششمین شب سی و پنجمین جشنواره موسیقی فجر، سیروان خسروی در نمایشگاه بین المللی و گروه رها در برج آزادی اجرا شد.

۳۰ بهمن ۱۳۹۸ / ۰۰:۰۱

عکس: عرفان خوشخو – منا هوبه‌فکر

آنها با ساز حرف می‌زنند!

به گزارش ایسنا، لئونارد اسکوروپا، اندی تاش، اسکار کستیلانو و لوکا آیشینگر اعضای کوارتت جاز بنفش اتریش هستند. آنها در دومین سانس از چهارمین شب موسیقی فجر در نیاوران به روی صحنه رفتند. اجرا آنها شامگاه یکشنبه در حضور محمد اله‌یاری (مدیرکل دفتر موسیقی) و دو تن از اعضای سفارت اتریش انجام شد.

آن چه در ادامه می‌خوانید گزارش خبرنگار ایسنا از این رویداد موسیقایی است:

بخش اول با نواخته شدن درام آغاز شده و به یک باره دیگر سازها نیز با آن همراه می‌شوند. ریتم جالب موسیقی جاز در فضا پخش شده است. موسیقی سرعت نسبتا سریعی دارد. گاهی متوقف می‌شود و دوباره ادامه پیدا می‌کند. دو ساکسیفون به خوبی با هم هماهنگ هستند. درست در لحظه‌ای که فکر می‌کنی کار تمام شده است موسیقی ادامه پیدا می‌کند تا این که در پایان با ضربات درام به پایان می‌رسد.

بخش بعدی با نوازنده شماره دو ساکسیفون آغاز می‌شود. نوازنده مکرر و بی‌وقفه در ساز خود می‌دمد، کمی بعد دیگر ساکسیفون با او همراه شده و برای لحظه‌ای اوج می‌گیرند. اکنون تنها درام و گیتار نواخته می‌شود و یکی دیگر از نوازندگان سازهای بادی به آنها اضافه می‌شود. ریتم تقریبا پایین است ولی به مرور بالا می‌رود. حالا همه سازها می‌نوازند. هر ساز در قالبی متفاوت می‌نوازد ولی صدای آنها به خوبی با هماهنگ شده است.

پس از این قطعه سرپرست گروه بیان می‌کند: ما خیلی از این که اینجا برای شما می‌نوازیم خوشحالیم و تا اکنون لحظات خوشی را سپری کرده‌ایم.

موسیقی پر شور آنها هم‌چنان ادامه دارد. ساکسیفون کوتاه کوتاه نواخته می‌شود و پس از لحظاتی تنها صدای درامز به گوش می‌رسد. دوباره سازها با یکدیگر ترکیب می‌شوند. ریتم آنها مدام در حال تغییر است و چیزی دور از انتظار می‌شنوی. توقف‌های آنها سر جایش است و هر بار با این امر ریتم تغییر زیادی می‌کند. اکنون سرعت اجرا بالا رفته است. درامز چند ضربه می‌زند، ساز بادی و تمام.

ریتم درامز به صورت یک دو سه است. شیپور در همین حین نواخته می‌شود. ریتم کار تغییر کرده و در فضای آرام‌تری می‌نوازند.

در اثر بعدی یکی از نوازندگان ساکسیفون همانند شب گذشته صداهایی را شبیه به حرف زدن در ساز خود ایجاد می‌کند. دیگر سازها به او اضافه شده و باز ریتم تغییر می‌کند. سازها به نوبت نواخته می‌شوند و پس از لحظاتی سرعت می‌گیرند. سرپرست گروه دوباره از طریق ساز خود عباراتی را بیان می‌کند و گروه با سرعت قبلی شروع به نواختن می‌کنند.

قطعه بعدی با سرعت آغاز شده و به یک باره آرام می‌شود؛ درست لحظه‌ای که انتظار می‌رود حتی ریتم بالاتر برود اما گویا که از اشتیاق آنها کاسته شده و می‌خواهند در آرامش بنوازد. پس از دقایقی ریتمشان بالا رفته و سرپرست گروه یک نفس می‌نوازد.

قطعه بعدی در فضایی محزون آغاز می‌شود. فضای موسیقی به گونه است که انگار گم‌ شده‌ای و چیزی نمی‌دانی. اکنون فضا کاملا هم جاز نیست. این فضا انسان را در خود غرق کرده و تو را وادار به دنبال کردن خود می‌کند. ولی به یک باره فضا تغییر کرده و جاز باز هم وارد می‌شود.

حالا فضای موسیقی شبیه به موسیقی راک است. لحظاتی این گونه سپری می‌شود تا این که سرپرست باز هم به گروه می‌پیوندد و دوباره آن فضای محزون وارد کار شده است.

قطعه بعدی ولی در فضای متفاوتی نسبت به قبلی آغاز شده و تا لحظاتی همچنان سریع پیش می‌رود. باز هم توقف‌های غافلگیرانه و تغییر ریتم موسیقی. ساکسیفون اوج می‌گیرد و برای یک لحظه موسیقی پراشتیاقی نواخته می‌شود.

قطعه بعدی فضای یکی از آهنگ‌های معروف را در ابتدای کار دارد ولی پس از آن ریتم به کلی تغییر می‌کند. برای لحظه‌ای تند و پس از آن آرام.

اعضای کوارتت شامل لئونارد اسکروپا نوازنده سازهای ساکسفون، کلارینت، سینث سایزر، سمپل، آندی تاش نوازنده گیتار، FX دنیل موسر نوازنده باس کلارینت، کنستانتین کراوتلر نوازنده دارمز است.

کوارتت جاز بنفش یک گروه موسیقی جاز نوین در شهر وین اتریش است. این گروه از چهار نوازنده جوان تشکیل شده است که علاقه خود را با نوای بداهه و خلاق مدرن به اشتراک می‌گذارند. آنها سعی می‌کنند از مرزبندی میان ژانرهای موسیقی عبور کنند و تلفیقی از پراگرسیو راک و جز چیمبر را با مجموعه‌ای از ریتم‌های قدرتمند ارائه می‌دهند.

ترکیب غیر معمول سازها، آهنگ‌های پیچیده همراه با شور و اشتیاق این گروه، موسیقی جوان، تازه و زنده‌ای را تضمین می‌کند.

انتهای پیام

مراسم بزرگداشت آیت‌الله گلپایگانی در قم برگزار می‌شود

مراسم بزرگداشت بیست و ششمین سالگرد ارتحال حضرت آیت‌الله گلپایگانی از مراجع معظم تقلید در هفته جاری با حضور علما و بزرگان حوزه و مردم قدرشناس و ولایی قم برگزار می شود.

این مراسم روز سه‌شنبه، ۲۹ بهمن‌ماه بعد از نماز مغرب و عشاء با حضور مراجع تقلید و علما، نمایندگان بیوت مراجع معظم تقلید، اساتید و فضلای حوزه علمیه، اقشار مختلف مردم و مسئولان استانی در مسجد اعظم برگزارمی شود.

آیت الله محمدرضا گلپایگانی در سال ۱۳۱۶ هجری قمری در گوگد متولد شد. وی مدتی در کنار پدر دروس علمی را گذراند و پس از خواندن دروس سطح در شهر گلپایگان، برای بهره بردن از کلاس آیت الله العظمی حائری به اراک رفت.

وی پس از مدتی به درخواست مردم و علمای قم رهسپار این شهر شد و از محضر اساتیدی چون مرحوم سید محمدحسن خوانساری، آیت الله ملأ محمدتقی گوگدی گلپایگانی، مرحوم آیت الله العظمی شیخ عبدالکریم حائری بهره برد.

آیت الله مکارم شیرازی، آیت الله لطف الله صافی گلپایگانی شهید مرتضی مطهری، شهید سید محمدعلی قاضی طباطبایی، شهید دکتر بهشتی، شهید دکتر محمد مفتح، آیت الله مشکینی، آیت الله مقتدایی، آیت الله علوی گرگانی و حجت الاسلام محسن قرائتی، از شاگردان به نام این مرجع فقید هستند.

آیت الله محمدرضا گلپایگانی شامگاه روز پنج شنبه ۱۸ آذر ۱۳۷۲ پس از سال‌ها تلاش علمی و انقلابی دعوت حق را لبیک گفت و به دیدار حق تعالی شتافت و در جوار حرم حضرت معصومه (س) به خاک سپرده شد.

انتهای پیام

"شنای پروانه" و "روز صفر" رکورداران سیمرغ فجر ۳۸

به گزارش ایسنا، دو فیلم سینمایی “شنای پروانه” محمد کارت و “روز صفر” سعید ملکان با دریافت ۵ سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر رکورددار دریافت بیشترین جایزه در این جشنواره شدند و پس از آن فیلم “خورشید” مجید مجیدی با دریافت سه سیمرغ در رتبه دوم قرار گرفت.


در جایگاه سومِ بیشترین تعدادِ دریافت سیمرغ بلورین در سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر “درخت گردو” محمد حسین مهدویان، “خروج” ابراهیم حاتمی‌کیا و “پوست” بهمن و بهرام ارک با دریافت دو سیمرغ بلورین قرار گرفتند.


همچنین سه فیلم “ابر بارانش گرفته” مجید برزگر، “تومان” مرتضی فرشباف، “آبادان یازده ۶۰” مهرداد خوشبخت در این دوره جشنواره یک سیمرغ بلورین را در بخش سودای سیمرغ به نام خود کردند.


انتهای پیام

شنای پروانه رکورددار نامزدی سودای سیمرغ فجر ۳۸

به گزارش ایسنا، فیلم سینمایی شنای پروانه محمد کارت در ۱۲ شاخه رکورددار و پس از آن دو فیلم سینمایی “درخت گردو” محمد حسین مهدویان در ۱۱ شاخه و “خورشید” مجید مجیدی در ۱۰ شاخه در رتبه دوم و سوم نامزدی بخش سودای سیمرغ سی و هشتمین جشنواره فیلم فجر قرار گرفتند.

پس از این سه فیلم، روز صفر سعید ملکان در ۹ شاخه نامزد دریافت جایزه شد و در جایگاه چهارم قرار گرفت.

سپس در جایگاه‌های بعدی فیلم سینمایی پوست بهمن و بهرام ارک با ۶ عنوان نامزدی و تومان مرتضی فرشباف ، آتابای نیکی کریمی و خروج ابراهیم حاتمی‌کیا در ۵ شاخه نامزد شدند.

در در پایان فیلمهای پایین جدول رتبه بندی نامزدهای سودای سیمرغ به عامه پسند سهیل بیرقی با یک عنوان نامزدی، مردن در آب مطهر برادران محمودی، قصیده گاو سفید بهتاش صندلی‌ها، مغز استخوان حمیدرضا قربانی و خون شد مسعود کیمیایی و آبادان یازده ۶۰ با نامزدی در دو شاخه میتوان اشاره کرد.

انتهای پیام

مجید برزگر: از اینجا مانده و از آنجا رانده‌ایم

به گزارش ایسنا، نهمین روز جشنواره سی‌وهشتم فیلم فجر که با برگزار نشدن اولین نشست خبری‌اش آغاز شد، در دومین نشست خبری که به فیلم “دشمنان” ساخته علی درخشنده اختصاص داشت توضیحاتی درباره علت این اتفاق داده شد.

فرزاد حسنی، مجری نشست‌های جشنواره در روز ۲۰ بهمن‌ماه در ابتدای صحبت‌های خود بیان کرد: همان طور که می دانید نشست اول به علت عدم حضور مسعود کیمیایی برگزار نشد. من علت این موضوع را از عوامل جشنواره جویا شدم و پرسیدم چطور است که با وجود حضور نداشتن او فیلم در جشنواره ماند و اکران شد؟ در پاسخ شنیدم که ما مولف را کارگردان می دانیم و چون در جلسات پرسش‌ و پاسخ بیشتر سوالات از کارگردان است این نشست برگزار نشد. البته همان طور که دیدید آقای نوروزییگی با تاکید روی برگزاری نشست بود که با خبرنگاران صحبت کرد.

وی تاکید کرد: من درباره برگزار شدن‌ یا نشدن نشست فیلم “عنکبوت” که امشب به نمایش درخواهد آمد هم سوال خواهم کرد.

در ادامه نشست علی درخشنده کارگردان فیلم “دشمنان” درباره فیلم بیان کرد: ما صرفا این اثر را برای گیشه نساختیم و بازیگرانمان در کار خودشان استاد هستند. ما به عنوان لوکیشن فیلم شهرک اکباتان را انتخاب کردیم، زیرا جایی است که از افشار مختلف در آن حضور دارند.

وی درباره شباهت موصوع فیلم با “پرویز” مجید برزگر گفت: ممکن است تاثیراتی از اثری که دوست داری بگیری و این اتفاق بی تاثیر نبود و وقتی فیلم ” پرویز” را دیدم گفتم دوست دارم با کارگردان این فیلم کار کنم و همین اتفاق هم افتاد.

لیلا نقدی پری طراح صحنه و لباس این اثر در ادامه نشست با بیان این که بعد از اکران و نشست فیلم “ابر بارانش گرفته” حالم بد است، بیان کرد: فیلم ما مستقل است اما فارابی اعلام کرد از فیلم ما حمایت کرده. تمام سرمایه فیلم شخصی است و ما هیچ حمایتی از هیچ ارگانی نگرفته ایم.

مجید برزگر که کارگردانی فیلم “ابر بارانش گرفته” و تهیه “دشمنان” را بر عهده داشته است، با بیان این که “فارابی لیستی را منتشر که از فیلم ابر بارانش گرفته حمایت کرده است” توصیح داد: وام گرفتن و حمایت، وظیفه فارابی است. اتفاقا فارابی باید با ما مشارکت کند و این حق ماست اما در این مورد بعد از تولید فیلم و بدهی هایم، بنیاد سینمایی فارابی برای وام به ما معرفی نامه داد و ما را به بانکی معرفی کرد اما این قدر شرایط بد بود و بازپرداخت سنگینی داشت که منصرف شدیم. ما به عنوان فیلم مستقل از اینجا مانده و از آنجا رانده ایم و شاید باید به تعریف جدیدی از مستقل برسیم زیرا نه در آمریکا و نه در اروپا چنین چیزی وجود ندارد.

وی در ادامه صحبت های خود بیان کرد: برای این فیلم اکران خصوصی در نظر گرفتیم و از ابتدا تصمیممان مشخص بود و اگر با بازیگران شناخته شده تری هم کار می کردیم باز همین اتفاقات می‌افتاد. درخشنده سعی کرد آشنایی زدایی کند و حتی به نابازیگرانی‌ هم فکر می کردیم اما در ادامه به این افراد رسیدیم. همچنین الگویی در اجرا و ریتم در نظر داریم و بازارهای آن را پیش بینی کردیم و به نوعی به بازگشت سرمایه فکر کردیم.

برزگر افزود: من کمترین دخالت در تفکر و نقشه راهش نداشتم و سعی کردم بتوانم شرایطی را به وجود بیاورم که او به‌عنوان فیلم اولش کارش را راحت تر انجام دهد.

ایلیا محمدی‌نیا منتقد حاضر در نشست نیز در سخنانی بیان کرد: نگرانی درباره فروش فیلم ها درست نیست. تعداد فیلم های بدنه این قدر زیاد است که شاید فقط ۵ درصد از آثار به سهم واقعی خود برسند.‌ جای این گونه فیلم ها در هنر و تجربه است و می توانند نمایش داشته باشند و همه می دانیم که شاید این آثار کشش بالایی نداشته باشند. با این حال در حوزه فیلم‌های روانشناسی کمتر آثاری میبینیم. اما تایم بالای فیلم قطعا موجب خسته کردن مخاطب می‌شود.

سعید ارمند بازیگر این اثر نیز بر مستقل بودن فیلم تاکید کرد.

حمید جانی‌پور عکاس این فیلم نیز در بخشی از این نشست سوالی از او پرسیده شد که در واقع خودش با پرسنده سوال هماهنگ کرده بود. او در ادامه بیان کرد که ما در نشست ها فقط می آییم و می رویم و هیچ کس سوالی نمی‌پرسد. برای همین چنین کاری کردم.

در این نشست مجید برزگر (تهیه‌کننده)، ندا جبرئیلی، سعید آرمند، سینوهه دانشمند (بازیگران)، بهروز بادروج (مدیر فیلمبرداری)، محمدمهدی جواهری‌زاده (صداگذار)، لیلا نقدی‌پری (طراح صحنه و لباس)، زهره صمدی (طراح چهره‌پردازی)، حمید جانی‌پور (عکاس)، ایلیا محمدی‌نیا (منتقد) حضور داشتند.

انتهای پیام

بهنام بهزادی: هنوز به گیشه باج نداده‌ام

به گزارش ایسنا، شامگاه شنبه ۱۹ بهمن در سانس سوم جشنواره فیلم «ما می‌ترسیم» به کارگردانی بهنام بهزادی برای اهالی رسانه و منتقدان به نمایش درآمد؛ فیلمی اجتماعی که به نقد استفاده از قدرت رسانه و فساد در آن می‌پردازد.

بهنام بهزادی درباره اینکه آیا با این فیلم قصد دارد از سینمای هنری فاصله بگیرد؟ گفت: من قصد فروش برای گیشه را ندارم و تا اینجا هم به گیشه باج نداده‌ام،‌ اما فکر می‌کنم با این روند فعلی سینما مجبور باشم به آن سمت بروم.

او درباره بازیگرهای فیلمش و معرفی یک چهره جدید گفت: من معتقدم سینمای ما به چهره‌های جدید نیاز دارد و البته دلم می‌تپد که با بازیگران غیرحرفه‌ای کار کنم. بازیگران حرفه‌ای با همه مزیت‌هایی که دارند ولی گاهی حتی عوامل پشت دوربین هم بابتش تغییر می‌کنند. البته در این فیلم خوشبختانه چنین مسئله‌ای نداشتیم.

وی درباره حضور شاکردوست گفت: به نظرم الناز شاکردوست پتانسیل‌ و انگیزه زیادی در این کار داشت و باز هم دارد تا در کارهای تجربی و مستقل حضور داشته باشد.

پوریا رحیمی سام هم حضورش در این فیلم را تجربه‌ای متفاوت دانست که نوع نگاه به بازیگر در فیلم فرق دارد و افزود: من در این سال‌ها تلاش کردم خود را به آن گونه دیگر بازیگری در سینما نرسانم که با روند فعلی‌ام متفاوت است. برای من مردم حتما در اولویت هستند ولی فکر می‌کنم در زمانی که مانیفست دادن در اینستاگرام راحت اتفاق می‌افتد من کارم را با سینما انجام میدهم.

ستاره پسیانی هم با اشاره به دومین تجربه همکاری‌اش با بهزادی پس از وارونگی گفت: همکاری در فیلم‌های آقای بهزادی مثل ورکشاپ است و من در کار با ایشان یاد می‌گیریم بازیگری را کنار بگذارم و در لحظه زندگی کنم.

او درباره حضور ‌زیادش‌ در سینما با توجه به سابقه پررنگ تئاتری افزود: هنوز تئاتر را خیلی بیشتر دوست دارم ولی مدتی است که می‌خواهم در سینما هم بیشتر کار کنم و کار در فیلم‌های تجاری و هنری را دوست دارم با هم تجربه کنم.

انتهای پیام

ناگفته‌های فرامرز قریبیان از حاشیه‌های «عصبانی نیستم» تا خداحافظی از سینما

به گزارش ایسنا، این بازیگر باسابقه سینما در نشست مطبوعاتی فیلم «خروج» درباره بازی در این فیلم که پس از حدود ۸ سال به‌خاطر آن بار دیگر به جشنواره آمده بود، گفت: من نقش‌های معترض را خیلی دوست دارم و از اولین فیلمی هم که بازی کردم، تا به این‌جا همین‌طور بوده و همیشه در مقابل یک قدرتی که می‌توانست ارباب باشد یا حاکمیت، معترض بودم. تا این‌که پس از این سال‌ها رسیدم به فیلم “خروج” که به نظرم بهترین فیلمی است که داشته‌ام چون خودم در حال حاضر یک بخشی (کاراکتر اصلی فیلم) هستم.

او با اشاره به این‌که در این ۸ سال گذشته پس از فیلم “گناهکاران” پیشنهادهای زیادی برای بازی داشته که آن‌ها را دوست نداشته و رد کرده است، ادامه داد: دوست داشتم با فیلمی که آن را دوست داشته باشم حرفه‌ام را پایان دهم. گرچه این کار هم سختی زیادی داشت اما آن‌قدر برایم خوب بود که این‌جا آمدم تا بگویم این آخرین فیلم من است چون دیگر حوصله بچه‌بازی‌های این مسئولان سینمایی را ندارم.

قریبیان در پاسخ به این‌که چه چیزی باعث خداحافظی او از بازیگری در سینما شده است؟ گفت: مسائلی در پشت پرده است که من به همین دلیل سال‌هاست در جشنواره شرکت نمی‌کردم. اما این بار به خاطر این‌که فیلم را دوست داشتم به این‌جا آمدم. عجیب است که در روزهای اول حرف‌های خوبی درباره فیلم گفته می‌شد اما در دو سه روز گذشته جو دیگری پیش آمده و فضا عوض شده است. کسانی که علیه فیلم نوشتند منتقدان دولتی هستند و عجیب است که فیلمی که از آرای مردم خارج شده، سانس‌های فوق‌العاده دارد. 

این بازیگر ادامه داد: قبلا هم به آقای صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، گفته بودم که به جشنواره نمی‌آیم اما برای این فیلم و تصمیمی که داشتم گفتم که به جشنواره می‌آیم.

او درباره یکی از مهم‌ترین دلایلی که سبب شده به خداحافظی از سینما برسد، به ماجراهای چند سال قبل جشنواره فجر و زمانی که داور این رویداد بود، اشاره کرد و گفت: من چند سال قبل زمان فیلم “عصبانی نیستم” که قرار بود به نوید محمدزاده جایزه بدهند، جزو داوران جشنواره بودم و کسی بودم که همان سال این قضیه را علنی کردم. من این چیزها را (حاشیه‌های اخیر علیه فیلم “خروج”) دیده‌ام. آن سال خودم با یکی از سایت‌های سینمایی تماس گرفتم و گفتم، آیا شما برای مصاحبه صحبت‌ها را ضبط می‌کنید که گفتند بله و من هم توضیح دادم ماجراها را و خواستم از طرف من منتشر کنند. آن روزها آقای رضاداد دبیر بود. می‌دیدم همه پچ‌پچ می‌کنند که اگر فیلم “عصبانی نیستم” را تحویل بگیریم، مجلس گفته که جشنواره را به هم می‌ریزد. می‌شنیدم که می‌خواهند رای را عوض کنند. بعد هم در سالی دیگر پسرم فیلم داشت و من تهیه‌کننده فیلمش بودم. اما برخوردهای دیگری دیدم. به همین  دلیل من ترجیح می‌دهم با این شرایط دیگر در سینما نباشم.
انتهای پیام