حسن فتحی: با نوروز بر هر مصیبتی غلبه می‌کنیم

این هنرمند تئاتر، سینما و تلویزیون با نگارش نوشتاری کوتاه از جشن نوروز سخن گفته که در طول اعصار و قرون همواره باقی مانده و همیشه یادآور امید و معرفت است و آگاهی افزون‌تر.

او در یادداشت خود که آن را در اختیار ایسنا قرار داده، نوشته است:  
«هجوم اسکندر و سلوکیان حدود هشت دهه،
هجمه اعراب بنی‌امیه و بنی‌عباس نزدیک به دو قرن ،
 بلای مغولان و تیموریان بالغ بر دو قرن و نیم،
زلزله و قحطی و سیل و خشکسالی و طاعون و وبا و حصبه و بی‌شمار حوادث دیگر ………
اما ایران و ایرانی و آداب و سنن دیرینه این کهن بوم و بر، همچنان پاینده و پایرجاست !
در طول تاریخ پر فراز و فرود ایران زمین ، نه ستم و سرکوب نظامی فاتحان و غاصبان و نه بلایا و مصائب و تلخ‌کامی‌های اجتماعی بی‌شمار ، 
هیچ‌کدام نتوانستند هویت ملتی را که عید باستانی نوروز ، یکی از 
شاه‌بیت‌های سنت و فرهنگ آن است ، تضعیف کنند !
اکنون در آستان مبارک و متبرک این عید مقدس باستانی ، هر چند ماییم و شیوع ویرانگر بلا و بلیه‌ای دیگر، اما نوروز هم ، عیدی و هدیه‌ای برای‌مان دارد که با آن بر هر مصیبتی غلبه خواهیم کرد: بهار و سنبله دلکش امید و معرفت و آگاهی افزون‌تر در راه است و نوید آنکه ایران زمین با اتکاء به دانش و خرد و صبوری فرزندان شجاع خود ، پشت این غول پهلوان‌کش را هم به خاک خواهد رساند!
در پناه یزدان پاک 
و با دوری از جهل و خرافه
نورزتان مبارک و خجسته باد !»
انتهای پیام

کرونا و کودکانِ خانه‌نشین

به گزارش ایسنا، یک ماهی می‌شود که کودکان به دلیل شیوع ویروس کرونا خانه‌نشین شده‌اند و از مدرسه، مهد، باشگاه ورزشی، بازی گروهی و … خبری نیست. خودشان را با کارتون و فیلم مشغول می‌کنند. کمی بازی‌های تبلت و گوشی را زیر و رو می‌کنند. حوصله‌شان که سر برود، بهانه می‌گیرند. دل‌شان برای پارک و دوستان‌شان تنگ شده است. مدیریت شرایط جدید برای پدر و مادرها هم سخت شده است. برای همین در این روزها این جمله‌ها را زیاد از آن‌ها می‌شنویم که «بچه‌ها در خانه دق کردند»، «بس که در خانه ماندند، مخ ما را می‌خورند»، «دیگر از دست این بچه‌ها کلافه شده‌ایم» و … .


به گفته امین حسینی، مربی نمایش خلاق و قصه‌گویی که تجربه ۱۵ ساله در بازی و ارتباط با کودکان دارد، در شرایط حاضر که کرونا باعث شده خانواده‌ها در خانه بمانند، پدر و مادرها وقت بیشتری را با فرزندان خود سپری می‌کنند. برای همین گاهی چالش بین آن‌ها بیشتر می‌شود، چون پیش‌تر فرزندان نصف روز را در مهد، مدرسه یا کلاس‌های آموزشی سپری می‌کردند، اما حالا به دلیل تعطیلی این مراکز، کودکان و نوجوانان همه  زمان‌ خود را در خانه می‌گذرانند.


او اظهار می‌کند: در این میان نکته حائز اهمیت که در شرایط عادی هم وجود دارد، «محدودیت فضای خانه‌ها» برای بازی و تحرک کودکان است. به هر حال در گذشته که امکان زندگی در خانه‌های ویلایی بیشتر بود، کودکان ساعت‌هایی را در حیاط خانه، به دور از چشم پدر و مادرها مشغول بازی، کنجکاوی و تجربه و آزمایش کردن بودند و مجموع ساعت‌هایی که پدر و مادر با فرزندان‌شان ارتباط مستقیم داشتند، کمتر بود. در این شرایط کودک به راحتی می‌توانست فعالیت‌های مورد علاقه خود از جمله دویدن، پریدن و … را انجام دهد و به اصطلاح «کودکی» بکند.



نگرانی‌هایی که تحرک کودکان را می‌گیرد


حسینی می‌گوید: در شرایط موجود در بهترین حالت، خانواده‌ها در آپارتمان‌های ۵۰ تا ۱۰۰ متری زندگی می‌کنند که فضای مفید چنین خانه‌هایی برای کودکان بین پنج تا ۱۰ متر است. فضای مفید به این معنا که کودک بتواند بدون این‌که چیزی دست و پاگیرش شود، بازی کند، بِدَوَد، بپرد و آزادانه حرکت کند. متأسفانه بیشتر کودکان در چنین فضای محدودی قرار دارند و فضای مناسبی برای بازی و تجربه مستقل به دور از کنترل‌ و نظارت‌ والدین ندارند. برای همین معمولاً والدین به کودک «بکن نکن» می‌گویند. ضمن این‌که پدر و مادرها در جریان بازی و بالا پایین پریدن کودکان، معمولاً نگران شکستن وسایل یا کثیف و نامرتب شدن خانه هستند و فرصت تحرک آزادانه را از کودک می‌گیرند.


او با تشبیه کودک به پرنده‌ای که به دنبال آزادی پرواز است، می‌افزاید: کودک مثل یک عقابِ تیزپرواز است که آن را در قفس انداخته باشید. به این پرنده دربندِ قفس، آب و غذا می‌دهید و همه امکانات اولیه برای زنده ماندن او را تهیه می‌کنید، اما می‌بینید همچنان افسرده و کرخت است. بسیاری از کودکان  از این جهت که فضای کافی برای تحرک و بازی ندارند، به پرنده در قفس شباهت دارند.


استرس کرونا را به کودکان منتقل نکنید


در شرایط کنونی کشور که خطر گسترش ویروس کرونا باعث تعطیلی مدرسه‌ها و مانع ترک خانه شده است، مسلماً محدودیت‌های بیشتری از جهت فضای بازی و تحرک برای کودکان ایجاد شده است؛ امین حسینی، مربی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، در این‌باره به ایسنا می‌گوید: در وضعیت جدید که کرونا هر نوع رفت و آمدی را با محدودیت مواجه کرده است، بدون اغراق می‌توانم بگویم کودکان احساس می‌کنند وارد زندان انفرادی شده‌اند. ضمن این‌که در شرایط استرس‌زای کنونی، برخی والدین این اضطراب را به فرزندان خود منتقل می‌کنند.  


این مربی بازی‌های خلاق با تأکید بر شناخت علاقه و روحیات کودکان، تصریح می‌کند: بهتر است خودمان را به عنوان پدر و مادر جای کودک بگذاریم، ساختار وجودی کودک را بشناسیم تا بتوانیم نیاز او را بسنجیم. دقت داشته باشیم مقدمه شناخت کودکان این است که پدر و مادرها بتوانند توانایی‌ها، استعدادها و ضعف‌های خود را بشناسند. از این طریق والدین می‌توانند رفتارهای نامناسب خود را به تدریج رفع و در ادامه به شناخت روحیه و علاقه‌مندی‌های کودک خود دست یازند و در نهایت آن‌ها را در مسیر درست هدایت کنند. این روزهای تعطیل و قرنطینه ناشی از کرونا، شاید فرصت مناسبی باشد تا پدر و مادرهای آگاه بتوانند رفتارهای خود را در مواجهه با فرزندان بهبود ببخشند.



اشتیاق و اختیار؛ شرط بازی کودکان


حسینی که تجربه آموزش تئاتر کودکان را هم دارد، در پاسخ به این پرسش که در شرایط کنونی به منظور تقویت روابط صمیمی بین والدین و فرزندان چه پیشنهادی دارد، می‌گوید: بهترین کار این است که از کودکان بپرسیم آن‌ها دوست دارند چه کاری انجام دهند. ضمن این‌که شرط اصلی بازی با کودکان این است که آن‌ها اختیاری و با اشتیاق بازی را انجام دهند نه با اجبار و خواست والدین. البته معمولا کودکان و نوجوانان خودشان ایده‌ و پیشنهادی برای بازی دارند. در غیر این صورت، بهتر است پدر و مادرها از کودک سوال کنند که دوست دارد چه بازی‌ای انجام دهد؛ دوست دارد بازی نشستنی باشد یا ایستادنی.


او با بیان این‌که کودکان خود بازی تولید می‌کنند، ادامه می‌دهد: اگر کودک را در خانه تنها بگذارید، مسلما او منفعل نمی‌نشیند یا منتظر نمی‌ماند که بزرگ‌ترها با او بازی کنند، بلکه خودش شروع به بازی و تجربه می‌کند، چون همه کودکان، حتی آن‌هایی که ضعف رفتاری دارند، توانایی تولید بازی دارند. برای همین راحت‌ترین کار این است که از خود آن‌ها سوال شود که دوست دارند چه بازی‌ای انجام دهند.


بازی‌های گروهی و غیررقابتی در روزهای کرونایی


این مربی بازی‌های خلاق با تأکید بر این‌که بازی بین بزرگسالان و کودکان بهتر است به شکل گروهی و غیررقابتی باشد، می‌گوید: اگر قرار است والدین بازی‌ای پیشنهاد کنند، بهترین کار این است که پدر و مادرها به دوران کودکی خود برگردند و بازی‌هایی را که خود در کودکی دوست داشتند، به فرزندشان پیشنهاد کنند؛ بازی‌هایی مثل اسم فامیل، نقطه و خط، دوز و … از جمله این‌هاست.



حسینی همچنین تاکید می‌کند: در بیشتر مواقع بهترین کمک به کودکان این است که آن‌ها را به حال خود رها کنید تا بازی‌ای را که دوست دارند، انجام دهند.


او در عین حال موضوع دیگری را هم مطرح می‌کند که به نظر نمی‌رسد در شرایط کنونی مورد تأیید باشد؛ می‌گوید: گاهی برخی پدر و مادرهای نسبتاً آگاه فرزند خود را با رعایت مراقبت‌های بهداشتی لازم بیرون می‌برند تا او بتواند بیرون از خانه در یک مکان کاملا خلوت، کمی تحرک داشته باشد، بدود و بالا پایین بپرد، که این هم راهکار مناسبی برای برون‌رفت از شرایط کرخت کنونی است.


انتهای پیام

ایران زیباست؛ سواحل استان گلستان

استان گلستان ۱۳۱ کیلومتر از نوار ساحلی پهنه خزر را به خود اختصاص داده و یکی از استان های ساحلی کشور محسوب می شود. سواحل زیبای شهرستان‌های بندر گز، نوکنده ، بندر ترکمن و گمیشان به شدت تحت تاثیر خشکسالی سالهای اخیر قرار گرفته‌اند اما هنوز هم با تنوع اقلیم و دسترسی آسان، محلی بکر و آرامش بخش است. با اینکه ناشناخته ماندن پتانسیل ها و استفاده از ظرفیت های ساحلی بنادر استان گلستان را به کما برده و ساحل‌نشینان از رونق اقتصاد دریایی و توسعه گردشگری، کمترین بهره را می‌برند، همچنین خلیج گرگان نفس‌های آخر خود را می‌کشد ولی میتوان با عزمی راسخ همچنان این مناطق زیبا را از خطر نابودی کامل حفظ کرد.

۲۸ اسفند ۱۳۹۸ / ۰۱:۲۸

عکس: محمد قجر

راه‌اندازی پویش "علمی_شو" با هدف اشاعه تفکر علمی درباره ویروس کرونا

اکرم قدیمی در گفت‌وگو با ایسنا درباره پویش “علمی شو” توضیح داد: این پویش را در کرسی ترویج علم ایران با هدف گفتمان‌سازی علمی و شبکه‌سازی بین سازمان‌ها و دیگر کرسی‌ها، انجمن‌ها و مراکز علمی راه‌اندازی کردیم.

وی ادامه داد: با توجه به بحران شیوع بیماری کرونا، بحران دیگر مسئله شیوع افکار غلط است. در همین رابطه با هدف ایجاد گفتمان صحیح علمی به‌ویژه تشخیص علم از شبه علم، پویش “علمی شو” را راه‌اندازی کردیم تا از طریق همراهی متخصصان و آگاهی‌رسانی به مردم، یک آنتی ویروس در برابر ویروس کرونا شکل بگیرد.

رئیس کرسی یونسکو در ترویج علم در پاسخ به اینکه طی این مدت بیشتر در چه زمینه‌هایی شبه علم ایجاد شده است، تصریح کرد: در این مدت اخبار مختلفی منتشر شده و به عنوان مثال شاهد هستیم افراد زیادی از طریق خوردن الکل دچار مسمومیت شده‌اند. همچنین اینکه هر کس در شبکه‌های اجتماعی راهکاری را برای مقابله با ویروس کرونا ارائه می‌دهد که باید دید آیا این راهکارها علمی هستند یا خیر.

قدیمی تأکید کرد: بر این اساس هدف اصلی این پویش ایجاد تفکر علمی در جامعه است تا بتواند اخبار درست را از نادرست تشخیص دهد.

وی افزود: جدای اینکه بعضی راهکارهای ارائه شده در شبکه‌های اجتماعی از پایه و اساس علمی برخوردار نیستند، بعضی اخبار در جامعه هراس ایجاد می‌کنند و هدف پویش علمی شو هم تشخیص این موارد است.

رئیس انجمن ترویج علم ایران درباره شیوه اطلاع‌رسانی کرسی یونسکو درباره این رویداد و چگونگی ارائه اطلاعات گردآوری شده، گفت: در دو سه روز اخیر، یک کانال تلگرامی و یک صفحه در اینستاگرام ایجاد کردیم که در آن‌ها فایل‌های صوتی، تصویری و نوشتاری علمی متخصصان و صاحب‌نظران در این زمینه را به اشتراک می‌گذاریم.

قدیمی گفت: همچنین در سایت کرسی اطلاعات مورد نیاز را قرار دادیم و نیز از طریق نامه و فراخوان، از افراد سرشناس چه در قالب فردی و چه سازمانی –اعم از انجمن‌های علمی، مروجان علمی- دعوت کردیم به پویش علمی‌ شو بپیوندند تا از این طریق به هدف پویش یعنی اشاعه تفکر علمی و گفتمان‌سازی دست پیدا کنیم.

وی یادآورشد: همکاران ما مشغول بارگذاری اطلاعات متخصصان داخلی و خارجی، هم به زبان انگلیسی و هم فارسی در شبکه‌های اجتماعی مربوطه هستند.

رئیس کرسی یونسکو در ترویج علم در پایان اظهار کرد: از طریق ایمیل و شبکه‌های اجتماعی از سازمان‌های خارجی که با آن‌ها در ارتباط هستیم، دعوت کردیم به پویش “علمی شو” بپیوندند.

به گزارش ایسنا، همکاران کرسی یونسکو در ترویج علم در چند لایه در نظر گرفته شده‌اند که لایه‌ داخلی یا ملی شامل مجموعه‌ دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی، انجمن‌ها و تشکیلات مردم‌نهاد علمی هستند.

برخی مجموعه‌های بین‌المللی که در حال حاضر با کرسی همکاری دارند نیز بر گسترش این لایه اثرگذار هستند.

کرسی یونسکو در ترویج علم به منظور مقابله با شبه علم، اخبار غیرعلمی و باورهای غلطی که این روزها پیرامون کرونا ویروس جدید در جامعه منتشر شده، پویشی را به نام «#علمی_شو» راه‌اندازی کرده و از همه علاقه‌مندان به مباحث علمی درست، دعوت می‌کند با تولید و ارسال پیام‌های کوتاه صوتی، تصویری و متنی، در راستای جایگزینی اندیشه و رفتار صحیح علمی در جامعه به جای هراس از این بحران، این پویش را یاری کنند.

کرسی یونسکو در ترویج علم از صاحبنظران، متخصصان و نیک اندیشان دعوت کرده است از طریق ایمیل کرسی به نشانی unescocps@gmail.com ، صفحه اینستاگرام unescocps و کانال تلگرامی @unescocps به پویش “#علمی_شو” بپیوندند.

انتهای پیام

از سیل تا کرونا / گیشه ۹۸ سینما چگونه گذشت؟

به گزارش ایسنا، سینمای ایران در فصل بهار با فروشی بالغ بر ۱۱۳ میلیارد تومان، تابستان با ۶۵ میلیارد تومان، پاییز ۷۲ میلیارد تومان و در فصل زمستان با ۴۵ میلیارد تومان، یک سال پر فراز و نشیب را پشت سر گذاشت.


سالی که با آمدن سیل عظیمی در برخی استانهای کشور در نوروزش آغاز شد، با ترافیک اکران در تابستان، ماه رمضان، محرم و صفر و محدودیت‌های اکران ادامه پیدا کرد و با کاهش قابل توجه فروش آثار روی پرده، سینما در گرمترین فصل سال به خواب زمستانی رفت.


در فصل پاییز هم به دلیل برخی حواشی روز جامعه، گیشه سینماها بی‌تاثیر نماند و زمستانش هم پس از گذر از روزهای آلودگی شدید هوا در کلانشهرها و جشنواره‌های فیلم و تئاتر فجر، از نیمه‌های فصل با شیوع کرونا در جهان و سپس در ایران از اوایل اسفندماه تمامی سالن‌های سینمایی مانند دیگر مکان‌های عمومی تعطیل شد و این چنین چهار فصل امسال هرکدام با اتفاقاتی یکی پس از دیگری پایان یافت.


چهار فصل سینمای ۹۸ / از سیل تا کرونا


گیشه بهاره سینمای امسال با اکران هفت فیلم نوروزی کار خود را آغاز کرد و در اکران دوم نوروزی که همزمان با عید فطر شد، چند فیلم دیگر هم نمایش خود را آغاز کردند و به این ترتیب در پایان فصل با نمایش ۱۹ فیلم بیش از ۱۱۳ میلیارد تومان پول وارد چرخه صنعت سینمای کشور شد.


فصل تابستان نیز ۱۸ فیلم روی پرده رفتند و این در حالی بود که بسیاری از فیلمهایی که نمایش خود را در اکران دوم نوروزی آغاز کرده بودند، در این فصل همچنان روی پرده بودند و به این ترتیب به گفته فعالان و کارشناسان سینمایی به دلیل کمبود سالن، تناسب مناسبی بین نمایش فیلمها وجود نداشت و همین تراکم فیلمهای روی پرده باعث شد افت شدیدی در گیشه را شاهد باشیم و فیلمسازان و پخش کنندگان نیز که اکثرا ترجیح میدهد آثار خود را در شش ماهه نخست سال به نمایش بگذارند، امسال از اکران خود راضی نبودند.


پاییز نیز از ابتدای مهرماه تا پایان آذرماه ۲۲ اثر روی پرده رفتند و در مجموع به فروشی ۷۲ میلیاردی رسیدند تا در مقایسه با تابستان افزایش فروش داشته باشیم و این چنین پاییز بعد از فصل بهار در دومین جایگاه پرفروش‌ترین فصل سال تبدیل شد. اما با این حال به دلیل برخی حواشی در کشور گیشه سینماها نیز بی تاثیر نماندند و هفته هایی این میزان فروش، رمق خود را از دست می داد.


آخرین فصل سال نیز تنها ۱۴ اثر فرصت نمایش روی پرده را به دست آوردند و توانستند ۴۵ میلیارد تومان عایدی برای سینما داشته باشند. زمستان در سالهای گذشته هم فصل پررونقی به حساب نمی‌آمد زیرا وجود جشنواره های فیلم و تئاتر فجر در بهمن ماه باعث می‌شد بیشتر توجه به آثار جشنوارهای باشد و بعد از آن هم، همه منتظر فیلمهای ویژه نوروز هستند و به دلیل انجام مقدمات سال جدید کمتر فرصت پیش می آمد تا سری به سینما بزنند. اما امسال سرنوشت به طریق دیگری رقم خورد و به دلیل شیوع ویروس کرونا و بیماری COVID 19تمامی سالنهای سینمایی کشور از اوایل اسفندماه بسته و این چنین پرونده گیشه سینمای ۹۸ بسته شد.


مقایسه فروش ماهانه (رنگ آبی: سال ۹۸، رنگ طوسی: سال ۹۷، رنگ سبز: سال ۹۶)


نگاه آماری به امسال و سال‌های قبل / پیشرفت، پَسرفت یا درجا زدن؟


۲۹۶ میلیارد و ۴۳۴ میلیون تومان حاصل نمایش ۷۳ اثر روی پرده سینماها در سال ۱۳۹۸ شد. این رقم در سال ۹۷، حدود ۲۴۲ میلیارد تومان و در سال ۹۶ حدود ۱۷۳ میلیارد تومان بوده است.


این اعداد و ارقام در حالی محاسبه می‌شود که سال ۹۸ بهای بلیت‌اش مانند سال‌های گذشته در ابتدای دوره افزایش پیدا کرد و بین ۵ تا ۱۸ هزار تومان (بدون محاسبه ارزش افزوده ) قیمت گذاری شد.


با نگاهی به نمودار فروش ماهانه در سال ۹۸، در فروردین، خرداد، تیر،آبان، آذر، دی و بهمن نسبت به سالهای گذشته افزایش فروش را شاهد بودیم که البته تفاوتش آنچنان چشمگیر نیست. یعنی در ۱۲ ماه تنها در حدود نیمی از سال شاهد استقبال از گیشه بودیم و در ماه های دیگر مانند اردیبهشت، مرداد، شهریور، مهر و اسفند در مقایسه با سالهای ۹۷ و ۹۶ نمودارها کاهش فروش را نشان می‌دهد.


سینماروها و انتخاب‌هایشان


در مجموع ۱۲ ماه سال، ۲۶ میلیون مخاطب به سینماها آمدند و به تماشای آثار روی پرده نشستند که از این تعداد ۱۱ میلیون نفرشان تهرانی ها بودند و درآمدی حدود ۱۷۰ میلیاردی از مجموع فروش سال را به خود اختصاص دادند.


این تعداد مخاطب برای تماشای فیلمها به ترتیب این ۱۰ سینماها را انتخاب کردند: کوروش، آزادی، ایران مال، باغ کتاب، هویزه مشهد، مگامال، اطلس مشهد، هنر شهر آفتاب شیراز، چارسو و پردیس ملت تهران به عنوان پر مخاطبترین سینماهای کشور بودند.


این آمارها در حالی مشخص شده که تعداد مخاطبان در سال ۹۷ حدود ۲۸ میلیون نفر بوده و امسال نزدیک به دو میلیون مخاطب را از دست داده است.


فیلم «مطرب»


پرفروش‌های سال


فیلم کمدی «مطرب» به کارگردانی و تهیه کنندگی مصطفی کیایی که از نیمه آبان ماه نمایش خود را آغاز کرد و به مدت ۱۶ هفته روی پرده سینماها نمایش داشت با فروشی بیش از ۳۸ میلیارد تومان و بیش از دو میلیون مخاطب رکورد پرفروش‌ترین فیلم را در سینمای ۹۸ از آن خود کرد که در مقایسه با فیلم «هزارپا» ابوالحسن داوودی که سال گذشته بیشترین میزان فروش را به خود اختصاص داد تنها حدود ۵۰۰ میلیون تومان بیشتر بوده است.


در جایگاه دوم پرفروش ترین فیلم سال، «متری شیش و نیم» سعید روستایی با حدود ۱۰ میلیارد فاصله از پرفروش‌ترین اثر سال، ۲۷ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان فروش را در ۲۱ هفته اکران داشته و پس از آن کمدی «تگزاس۲» مسعود اطیابی با فروش ۲۵ میلیاردی در ۲۲ هفته اکران در جایگاه سومین فیلم پر فروش حاضر شد.


در رتبه چهارم تا ششم نیز به ترتیب کمدی «رحمان ۱۴۰۰» منوچهر هادی با فروش ۲۲ و نیم میلیاردی در چهار هفته نمایش(این اثر به دلیل برخی تخلفات زودتر از پایان یافتن زمان قانونی اش، اکرانش متوقف شد)، «شبی که ماه کامل شد» نرگس آبیار با فروش ۱۹ میلیاردی در ۲۰ هفته اکران و «سرخپوست» نیما جاویدی با فروش نزدیک به ۱۵ میلیارد در ۲۰ هفته نمایش روی پرده سینما قرار گرفتند.


و در ادامه فیلم‌های کمدی «چشم و گوش بسته»، «چهار انگشت»، «ما همه با هم هستیم» و «زیر نظر» به ترتیب با فروش ۱۲ میلیارد تومان، ۱۰ میلیارد تومان، ۱۰ میلیارد تومان و هشت میلیارد تومانی در رتبه های بعدی فیلم‌های پرفروش سال قرار گرفتند.


فیلم‌های اکران شده در سال ۹۸


وضعیت فروش میانه جدول /  میلیاردی شدند، اما سود هم کردند؟


به غیر ۱۰ فیلم پرفروش جدول، ۲۷ فیلم دیگر شامل: جهان با من برقص!، سامورایی در برلین، ایکس لارج، ماجرای نیمروز ۲: رد خون، زهرمار، منطقه پرواز ممنوع، هزارتو، بنیامین، زندانی‌ها، ایده اصلی، جان دار، قصر شیرین، مسخره باز، پیشونی سفید ۳، ژن خوک، کلوپ همسران، قسم، نیوکاسل، ۲۳ نفر، غلامرضا تختی، تپلی و من، تورنادو، خانه پدری، خوب، بد، جلف ۲: ارتش سری، درخونگاه، مردی بدون سایه و شاه کش؛ در گیشه ۹۸ به ترتیب از ۶ میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان تا حدود یک میلیارد تومان فروش داشتند و بقیه آثار نمایش داده شده در این سال زیر یک میلیارد تومان عایدی برای سینما داشتند.


بود و نبود تنوع ژانر در سینمای ایران


همانطور که در جداول مشخص است در بین ۱۰ فیلم پرفروش سال کمدی ها از جایگاه خوبی برخوردارند و مانند سالهای گذشته و شرایط رایج در سینمای ایران سکوی اول را به نام خود کنند.


البته در مقایسه، آثار درام و اجتماعی نیز توانستند موقعیت خوبی داشته باشند و مخاطبان را به سینما بکشانند.


از ابتدای سال و بین حدود ۷۰ فیلم روی پرده، نزدیک به ۲۰ اثر درون مایه طنز داشتند و از بین ۱۰ فیلم پرفروش سال نیز هفت اثر کمدی بودند.


سینمای کودک و نوجوان هم با نمایش ۶ اثر «پیشونی سفید ۳ (موزیکال)» با سه میلیارد تومان فروش، «تولدت مبارک » با ۵۳ میلیون تومان، «تپلی و من» با یک میلیارد و ۷۰۰ میلیون تومان، «تورنادو» با یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان، «منطقه پرواز ممنوع (ماجراجویانه)» پنج میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان و «بنیامین(انیمیشن)» با فروشی بیش از پنج میلیارد تومان سهم کودکان و نوجوانان از گیشه سال ۹۸ بودند.


فیلم «معکوس» در ژانر اکشن، «۲۳ نفر» و «صدای منو می شنوید» دفاع مقدس، «آخرین داستان» انیمشین با داستانی حماسی و اساطیری از معدود آثاری بودند که در ژانرهایی نسبتا متفاوت از دیگر فیلمها روی پرده نمایش داشتند که با توجه به آمار فروش استقبال خوبی هم از آنها نشد تا جایی که به طور مثال «معکوس» اولین ساخته پولاد کیمیایی با فروش حدود ۱۵۰ میلیون تومانی اش، جزء پنج فیلم کم‌فروش سال قرار گرفته است.


۱۵ فیلم پرفروش سال ۹۸


بنا بر این گزارش، داده ها و اطلاعاتی که در این گزارش استفاده شده، از سایت سینماتیکت و همچنین سامانه فروش سینمای ایران استناد شده است.


البته لازم به ذکر سامانه فروش سینمای ایران که از اسفند ماه سال گذشته فعالیت خود را آغاز کرده بود و امکان دسترسی به اطلاعات را به صورت عمومی ایجاد کرده بود چندماهی است که با اختلالاتی مواجه شده و دسترسی را با مشکل مواجه کرده است.


در تماسی که ایسنا با مدیر عامل موسسه سینماشهر داشته، وی بیان کرد از این اتفاقات مطلع نیست و سازمان باید پاسخگو باشد که در نهایت هم این پیگیری‌ها به نتیجه‌ای نرسید.


امسال هم مانند سالهای گذشته با تمام فراز و فرودش به پایان رسید و تنها امیدواری ما به شروع یک سال جدید و با برنامه و پررونق، هم برای مخاطبان و هم برای فعالان فرهنگ و هنر و کشور است.


۳۰ فیلم پرفروش سال ۹۸


انتهای پیام

عروسک‌هایی که به قنات‌ها جان می‌دهند!

«گوجینو» نام این گروه است که هم‌اکنون بیش از ۱۵۰ نفر از زنان هنرمند روستاهای بخش شهداد کرمان در آن عضو هستند و با تولید صنایع دستی هم زنان روستای‌شان را توانمند کرده‌اند و هم درصدی از فروش محصولات‌شان را صرف مرمت و احیای قنات‌های روستا می‌کنند.

پته‌دوزی، حصیربافی و گزچینی از جمله هنرهای اصلی صنایع دستی این روستاها محسوب می‌شود که البته چند سالی است ساخت عروسک‌های سنتی این منطقه نیز به جمع این هنرهای سنتی اضافه شده است. «لوپتو» نام عروسک دست‌ساز پارچه‌ای‌ است که روزگاری نه چندان دور، همراه و همدم دختران روستاهای کرمان بود، اما به مرور زمان در هیاهوی زندگی‌ شهری گم شد.

عروسک «لوپتو» یا همان «لعبتو» که در گویش مردمان جنوب کرمان به معنی بازیچه یا عروسک است از هنرهای منسوخ‌شده این استان به حساب می‌آمد؛ تا اینکه چند سال پیش برخی از زنان جوان روستاهای کرمان تصمیم به احیای این هنر زیبا گرفتند.   

معصومه مهدی‌آبادی، هنرمند جوانی که در استان کرمان به ساخت عروسک‌های «لوپتو» مشغول است، در این زمینه به ایسنا می‌گوید: «لوپتو» عروسک دختران نسل‌های گذشته ما بود. البته کمی با آنچه که امروز تولید می‌شود تفاوت داشت؛ تا اندازه‌ای بزرگ‌تر بود و چشم و ابرو هم نداشت. اما عروسک‌های «لوپتو» امروز به‌روزتر شده‌اند و بسیار خیلی طرف‌دار دارند. 

او ادامه می‌دهد: تقریبا پنج سال است که این عروسک احیا شده است. بسیاری از مردم به یاد قدیم‌ها برای خودشان و فرزندانشان می‌خرند و برخی از ما تشکر هم می‌کنند که خاطرات کودکی‌شان را برایشان زنده‌ کرده‌ایم.

مهدی‌آبادی که از جمله زنان هنرمند عضو گروه «گوجینو» است، درباره فعالیت‌های این گروه نیز توضیح می‌دهد: حدود ۱۵۰ نفر از زنان هنرمند روستاهای بخش شفیع‌آباد کرمان دور هم جمع شده‌اند و درصدی از فروش محصولاتشان را برای احیای قنات‌های منطقه می‌فرستند. به هر حال ما در روستا و با آب قنات زندگی می‌کنیم و واقعا زندگی ما به آب قنات‌ها وابسته است. 

او خاطرنشان می‌کند: تاکنون حدود پنج قنات را احیا کرده‌ایم که اغلب آنها نیز ثبت ملی هستند، اما تعداد قنات‌هایی که باید احیا شوند خیلی زیاد است. شیوه کار ما به این صورت است که با مردم روستا صحبت می‌کنیم و به عنوان مثال به این نتیجه می‌رسیم که در هفته پنج روز ما به لای‌روبی قنات‌ها کمک می‌کنیم و دو روز را هم خودشان به صورت خودیاری این کار را انجام می‌دهند.

انتهای پیام 

«کرونا» سنگ محک «انسانیت»

نزدیک به یک ماه است که پای «کرونا»، این ویروس مرموز به ایران باز شده است. این ویروس تازه‌وارد در مدت کوتاه، معادلات زیادی را در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و به ویژه فرهنگی در دنیا و ایران به هم ریخت.

با کرونا خیلی از ما روی جدیدی از خودمان نشان دادیم. مثبت یا منفی. عده‌ای سعی کردند، با مسئولیت‌پذیری بالا، مراقب بهداشت و سلامتی خود و دیگران باشند. پزشکان و پرستارها که در خط مقدم خدمت‌رسانی به بیماران مبتلا به کرونا هستند؛ در این مدت سنگ تمام گذشته و با وجود کمبود و گاه نبود امکانات درمانی، مسئولانه به درمان بیماران ادامه دادند. به حدی که تعدادی در این مسیر جان عزیزشان را از دست دادند.

در این مدت خیلی‌ها به این فکر می‌کردند که چه کمکی از دستشان برمی‌آید. تعدادی از زنان و مردان با صرف هزینه و وقت، و البته با زحمت مواد ضد عفونی کننده تهیه و دستگاه‌های عابربانک را تمیز می‌کنند. حتی اگر اثرگذاری این کار کوتاه باشد اما نشانه حسن نیت این افراد و داشتن روحیه جمعی آنها است.

در این روزها تعدادی هم که توان مالی داشتند سعی کردند به شکل دیگری در کنار هموطنان خود باشند. برخی مالکان، اجاره‌بهای خانه یا مغازه خود را برای یکی دو ماه بخشیدند که به دلیل کسادی بازار خرید و فروش کار بسیار ارزشمندی است و شاید همین کار به ظاهر ساده مانع ورشکستگی برخی کاسبان شود. عده‌ای هم نذری ماسک و دستکش می‌دهند. که بررسی درستی یا غلطی آن موضوع این گزارش نیست.

در روزهای گذشته گرچه تعدادی از هموطنان پیشقدم کار نیک بودند اما عده‌ای هم متاسفانه نتوانستند پرچم انسانیت و فرهنگ و تمدن ایرانی را به بالا بکشند. احتکار ماسک و دستکش، گران‌فروشی الکل و مواد ضد عفونی‌کننده، گران‌فروشی مواد خوراکی مفید برای تقویت سیستم ایمنی بدن، پرتاب دستکش و ماسک آلوده روی زمین و بی‌توجهی به توصیه‌های بهداشتی مبنی بر ترک نکردن خانه و بدتر از همه، مسافرت، از جمله رفتارهایی است که نه تنها بحرانی شدن شرایط موجود را تشدید کرده، بلکه پرده از یک بی اخلاقی و بدفرهنگی برداشته که شاید هر یک از ما به رغم اعتماد به نفسمان، دچار آن باشیم.

حسین روحانی – پژوهشگر حوزه جامعه‌شناسی- ریشه این وضیت را در داشتن تفکر دکارتی در انسان‌های این دوره تاریخی دانسته و این طور توضیح می‌دهد که روح کلی حاکم بر جامعه جهانی، یک روح فردگرایانه از نوع منفی است و در نتیجه بیشتر مراودات و رفارهای انسانی، بر یک عقلانیت محاسبه‌گر متکی شده است. برای مثال دلیل بنیادین بروز احتکار، غلبه تفکر دکارتی و تفکر محاسبه‌گرایانه است. چون وقتی هدف وسیله را توجیه می‌کند، بروز احتکار عادی می‌شود.

روحانی تأکید دارد که این روزها، تعدادی از ما مطابق با ضرب‌المثل «کلاه خودت را بچسب تا باد نبرد» رفتار می‌کنیم. این روحیه قطعاً در ستیز با جامعه است و در شرایطی که این سبک رفتاری در جامعه حاکم باشد، نمی‌توانیم روحیه جمعی را در جامعه تقویت کنیم و توقع داشته باشیم که تک تک اعضای جامعه نسبت به هم تعلق خاطر داشته باشند و نسبت به سرنوشت هم احساس مسئولیت بکنند. برای مثال، شاهدیم که برخی با وجود توصیه‌های بهداشتی برای جلوگیری از ابتلا و انتقال ویروس کرونا، از شهری به شهر دیگر مسافرت می‌کنند. به عبارتی، کاری که دوست دارند، حتی به قیمت جان دیگران انجام می‌دهند. این رفتار نشانه نوعی خودشیفتگی در فرد است.  

برای تقویت روحیه جمعی چه کاری می‌توان انجام داد؟

این جامعه‌شناس با تأکید بر اینکه خودشیفتگی و داشتن تفکر فردگرایانه منفی در همه گروه‌ها غلبه ندارد، به ایسنا، می‌گوید: دقت داشته باشیم که خودشیفتگی‌هایی که باعث آسیب رساندن به جان و سلامتی دیگران می‌شود، تنها در لایه‌هایی از جامعه رواج پیدا کرده و کل جامعه را در برنگرفته است. قطعاً می‌توان در میان‌مدت با اصلاح ساختارهای اقتصادی و البته فرهنگ‌سازی و جدی گرفتن تعلیم و تربیت جامعه، آن را درمان کرد.

روحانی اعتقاد دارد که چنین مشکلاتی یک شبه حل نمی‌شود و نمی‌توانیم با اندرز، توصیه و راهکار موضعی و موسمی با پدیده‌های مخربی مثل جامعه‌ستیزی و فردگرایی منفی مقابله کنیم، بلکه باید از رأس هرم، یعنی یعنی کلیه ارکان حاکمیت و به‌ویژه دولت تا قاعده هرم، شامل آحاد مردم و به‌ویژه جامعه روشنفکری، دانشگاهیان و حتی روحانیت به میدان آمده و در این زمینه فرهنگ‌سازی کنند.
البته راهکار بلندمدت نیز آن است که شرایط اقتصادی و فرهنگی جامعه در سطح جهانی تغییر کند. در ایران برای حل پدیده‌هایی مثل احتکار، بی‌شک باید ساختار اقتصادی نیز در کنار توسعه فرهنگی تغییر کند. برای شروع، باید عوامل بروز پدیده‌ای مثل احتکار در سیستم اقتصاد ایران شناسایی شود.

به گزارش ایسنا، در روزهای اخیر، احتکار ماسک و دستکش و گران شدن برخی اقلام بهداشتی و خوراکی باعث شد برخی از وجود انسانیت در میان اطرافیان ناامید شوند. یا وقتی عده‌ای بار و بنه سفر بستند و راهی شهرهای دیگر به ویژه شهرهای شمالی کشور شدند، برخی شهروندان این شهرها خود وارد میدان شده و با حضور در جاده‌ها، سعی کردند مانع ورود خودروهای با پلاک غیربومی شوند. این کشمش رو در رو بین شهروندان ایرانی تصویر تازه و البته سیاه و غم‌انگیزی را رقم زد و توقع می‌رود دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی، مطالعات مفصل و دقیق‌تری درباره چرایی بروز چنین اتفاقاتی در ایران  داشته باشند و گزارش آن را به نهادهای حکومتی ارائه دهند.

از همه این حرف ها گذشته، رجعت یا توجه بیشتر به داشته‌های اصیل فرهنگی و آموزه های دین مبین اسلام، که تکلیف ما را با خیلی از این مقوله‌های ناهنجار بعضا مدرن و بعضا تاریخی مشخص کرده، خود راه نجات بی‌نظیری است.

انتهای پیام

وقتی پای کرونا در میان است، دیگر فرقی نمی‌کند «دورهمی» باشد یا «سلمان فارسی»!

به گزارش ایسنا، پافشاری سازمان صداوسیما بر تداوم ساخت مجموعه‌های تلویزیونی که با حضور جمع کثیری از  تماشاگران یا شرکت‌کنندگان در استودیوها ضبط می‌شود و همچنین سریال‌هایی که با حضور  عوامل چند صد نفری، ضرب‌الاجلی برای پخش ندارند، در روزهایی که شیوع ویروس کرونا بسیاری از فعالیت‌های فرهنگی هنری کشور را تعطیل کرده است تا آن‌جا پیش رفت که علیرضا زالی، فرمانده عملیات مدیریت بیماری کرونا را هم وادار کرد در نامه‌ای به رییس سازمان صداو سیما خواستار توقف پروژه‌های سینمایی و تلویزیونی بشود. و البته نمونه‌های مشابه این نامه که اولین نبوده و به نظر می‌رسد آخرین هم نباشد، در روزهای اخیر به کرات در رسانه‌ها منتشر شده و پاسخ‌هایی مشابه را هم از سوی مدیران ارشد صداوسیما به همراه داشته است.

آخرین اظهار نظر به رییس سازمان صداوسیما برمی‌گردد که اعلام کرد «اولاً ما نمی‌توانیم تحرک و تولید را رها و تعطیل کنیم و اتفاقاً دشمن قصد دارد که تحرک و تولید در کشور و رسانه تعطیل شود. ثانیاً تمام این تولیدات با دقت و برنامه‌ریزی و حفظ اصول بهداشتی مهمانان و همکاران در حال انجام است. اگر ما کار نکنیم، نمی‌توانیم ۶۶ شبکه تلویزیونی و بیش از ۹۰ شبکه رادیویی را اداره کنیم.»
این پاسخ درست چند ساعت بعد از انتشار بیانیه کارگروه مدیریت بحران کرونا در سینما، از سوی عبدالعلی علی‌عسکری عنوان شد که آنها هم همسو با فرمانده عملیات مدیریت بیماری کرونا خواستار توقف ضبط برنامه‌های تلویزیونی شده بودند که با حضور تماشاگر تولید می‌شوند.

و البته نگاه‌هایی که توقف ضبط برنامه‌هایی مانند دورهمی را ضروری می‌دانند، درست در مقابل نگاه برخی دیگر از مسوولان فرهنگی هنری قرار می‌گیرد که در واکنش به این هشدارها معتقدند مردم در شرایط قرنطینه خانگی نیاز به سرگرمی دارند و این پرسش را مطرح می‌کنند که «آیا نمی‌توانید کمک کنید شرایط بهداشتی حداکثری در برنامه‌ها و سریال‌های تلویزیونی ایجاد شود؟»

اما نگاه‌هایی که در تقابل اینچنین با هم قرار می‌گیرند در روزهای اخیر در سینما هم به کررات دیده می‌شود و بسیاری را به گفت‌وگو و انتشار نامه‌های واکنشی وا داشته است.

به همین منظور خبرنگار بخش رسانه ایسنا در گفت‌وگویی با دکتر غلامرضا آذری – استاد ارتباطات – تاکید سازمان صدا و سیما بر ساخت برنامه‌ها و سریال‌هایی که این روزها از سوی مقامات بهداشت و درمان به شدت محل انتقاد شده است را به بحث گذاشته است.

تصویر آرشیوی از بازدید رئیس سازمان صدا و سیما از پروژه سلمان فارسی

این استاد ارتباطات در پاسخ به این پرسش که چرا سازمان صدا و سیما در شرایطی که مسئولان وزارت بهداشت برای تولید آثار تلویزیونی هشدار می دهند و حتی خبرهایی مبنی بر ابتلای تعدادی از کارکنان این رسانه همانند برخی دیگر از ارگان‌ها به گوش میرسد، همچنان بر تولید و پخش این پروژه‌ها اصرار دارند؟ اظهار کرد: چه صدا و سیما و چه هر ارگان دیگری، فرقی نمی‌کند همه می‌توانند آلوده به این ویروس باشند و این خطر در کمین است. این هشدار به همه است؛ حتی برای ساخت یک کلیپ که کار نیم‌روزه است علیرغم اینکه مطرح می‌شود مشکلی ایجاد نخواهد شد، اما باز هم خطر ویروس در کمین است و تفاوتی نمی‌کند که کجا باشی و چه امکاناتی داشته باشی و در چه فضایی قرار بگیری. هیچ عیبی ندارد صدا و سیما باید با رعایت اصول بهداشتی از تولید پروژه‌های غیر ضروری خود چشم‌پوشی کند. 
او ادامه داد: صدا و سیما باید دو سه ماه نسبت به تولید این پروژه‌ها عقب نشینی داشته باشد تا این ویروس حذف شود و برای حذف شدن آن همه باید مراعات کنند و چاره‌ای جز این وجود ندارد.

آذری تاکید کرد: صدا و سیما در درجه اول باید در شرایط ضروری به اصول ایمنی توجه زیادی کند. اگر ایمنی و سلامت برای آنها مهم باشد کار و اقدامات دیگر در اولویت بعدی خواهد بود. بنابراین اگر چند ماهی تولید برنامه‌هایی که ضروری نیستند، به تعویق بیفتد در شرایطی که قرارداد بسته شده است و ممکن است پروژه‌ای با ضرر و زیان روبه‌رو شود، هیچ اشکالی رخ نخواهد داد، در ماه‌های بعد که سلامت به جامعه برگشت این مسائل هم جبران می‌شود. اما اگر در این فاصله زمانی این روند ادامه پیدا کند و فردی جانش را در این مسیر از دست بدهد اتفاقی غیر قابل جبران خواهد افتاد.

عضو هیات علمی دانشکده علوم ارتباطات و مطالعات رسانه دانشگاه آزاد گفت: کار شایسته‌ای است که مدیران تلویزیون تضمین بدهند که تمامی عوامل از سلامت برخوردار خواهند بود و می توانند آنها را مدیریت کنند. اما اگر نتوانند نسبت به شرایط بحرانی ابتلا به ویروس کرونا کنترلی داشته باشند و آن‌را مدیریت کنند، چه سریالی ساخته شود یا نه و چه برنامه‌ای تولید شود یا نشود دیگر ارزشی نخواهد داشت؛ چرا که ما با بیماری هولناک و هراسناکی روبه‌رو هستیم که هر لحظه ممکن است بسیاری از مناطق کشور را دربرگیرد و این نشان دهنده عقل ارتباطی و عقل علمی ما از این قضایاست. هیچ راهی نداریم جز اینکه همه باید رعایت کنیم در هر پست و هر شغلی که هستیم؛ به ویژه رسانه که به مراتب اتفاقات را بیشتر احساس می‌کند و باید نسبت به این موضوع واقف باشد.

آذری در پایان افزود: وقتی قرار است اساس سلامت جامعه حفظ و معضلی به نام کرونا در کشور برطرف شود، این اتفاق، فقط اتفاقی یک‌جانبه نیست که برای یک نفر و یا یک شخص مطرح شده باشد، این مسئله، مسئله عموم آدم‌هاست بنابراین وقتی پای این ویروس به میان آمده است باید از حضور در اجتماعات و محافل مختلف – چه برنامه دورهمی باشد و چه پروژه سلمان فارسی – صرف نظر کنیم. در این شرایط حتی به حیاط منزل خودمان هم باید به دیده تردید نگاه کرد.

انتهای پیام

اینجا صدای موسیقی از گلوله‌ها بلندتر است

به گزارش ایسنا، سایت شبکه خبری الجزیره با انتشار ویدئویی از هنرنمایی جوانان یمنی، درباره‌ی آنها چنین نوشت:

بسیاری از آنان از واقعیت دردناک زندگی‌شان فراتر رفته و به سمت آرزوهایشان قدم برداشته‌اند.
خیلی از جوانان یمنی در این سال‌ها به خانه موسیقی یمن در صنعاء و برخی دیگر به آموزشگاه‌هایی در عدن، جنوب این کشور رفته‌اند، تا نشان دهند صدای گلوله نمی‌تواند صدای هنر را خفه کند.
بعضی از این جوانان در گفت‌وگوهایی که با شبکه خبری الجزیره داشته‌اند اظهار کرده‌اند که موسیقی، آنها را به دنیای دیگری می‌برد و آنها از صدای حملات هوایی و گلوله‌ها به موسیقی پناه می‌برند.

خانه موسیقی یمن هم در این زمینه گفته است، شانس هنرجویان در دوران جنگ برای یادگیری موسیقی بیشتر شده است؛ زیرا بسیاری از مسوولان و هنرمندان احساس می‌کنند که یادگیری چیزهای جدید در شرایطی که سایه هولناک جنگ بر کشورشان سنگینی می‌کند، می‌تواند راه فراری باشد از مشکلات و سختی‌های جنگ.

انتهای پیام